Jesienne dziko rosnące owoce - rokitnik (Hippophae rhamonides)

Informacje ogólne

Rokitnik pochodzi z rejonów wschodnich, gdzie rośnie na Syberii, Kaukazie oraz w Azji Mniejszej.

Zdjecie: Haaszek

W Polsce w stanie naturalnym występuje tylko na Wybrzeżu, gdzie rośnie na nadmorskich wydmach. Na innych terenach (np. w Pieninach) można go spotkać w stanie zdziczałym. Poza tym występuje tylko w hodowlach.

Jest to roślina, która posiada krzewy wydające kwiaty męskie albo żeńskie. Zapylenie odbywa się za pośrednictwem wiatru lub owadów.

Dostępność

Owoce dojrzewają we wrześniu. Spotykane w Polsce rokitniki mają owoce najczęściej koloru pomarańczowego.

Zawartość składników odżywczych

Owoce są średnio zasobne w cukry, zawierają za to bardzo dużo kwasów, zwłaszcza cytrynowego i jabłkowego. Zawierają też barwniki karotenoidowe oraz falwonowe, dość znaczne ilości witaminy P oraz pewne ilości witamin z grupy B. Ze wszystkich owoców rokitnik wyróżnia się dość dużą zawartością tłuszczów oraz bardzo dużą zawartością witaminy C. W składzie owoców nie stwierdzono askorbinazy, enzymu, który powoduje utlenianie i rozkład witaminy C. Ilość witaminy C zmniejsza się wraz z dojrzewaniem, w tym samym czasie wzrasta jednak ilość karotenów.

Zdjęcie: Haaszek

Nasiona rokitnika zawierają witaminę E.

Przechowywanie

Przemrożenie owoców powoduje znaczne straty witaminy C. Tak więc powinno się zbierać owoce przed pierwszymi przymrozkami. Przemrożone owoce bieleją.

Owoce łatwo i szybko ulegają fermentacji.

Owoce można suszyć.

Dodatkowe informacje

Owoce są bardzo kwaśne i często gorzkie. Z tego powodu uchodzą często za niejadalne.

Zbiór owoców jest dość trudny ze względu na ciernie. Owoce dość trudno odchodzą od pędów, a lekko nawet ściśnięte mogą pękać, przy czym tryska z nich pomarańczowy sok, który plami trwale ubranie.

Najlepiej z rokitnika zrobić sok, który będzie się potem podawało papugom do picia, a same owoce podawać tylko świeże.