Trujące i szkodliwe dla papug rośliny oraz ich niepożądane działanie

   Nie ma wielu danych na temat szkodliwości różnych roślin dla ptaków. Wiadomo, że niektóre rośliny trujące dla ssaków nie są szkodliwe dla ptaków, wiadomo też, że może być odwrotnie (takim przykładem jest choćby awokado). Ponieważ jednak papugi uwielbiają dziobać wszystko co znajdą, problem trujących czy szkodliwych roślin jest bardzo ważny dla wszystkich właścicieli papug . Szczególnie niebezpieczne są niektóre rośliny dla młodych i niedoświadczonych ptaków, nie możemy jednak uśpić naszej czujności tylko dlatego, że dorosła papuga przez kilka lat nie interesuje się jakimś kwiatkiem... kiedyś się zainteresuje.. Dziobnięcie większości roślin nie prowadzi od razu do poważnego zatrucia czy śmierci papugi, jednak nawet podrażnienie błon śluzowych nie jest dla nich przyjemne. Wiele toksyn może się kumulować w organizmie i dopiero po dłuższym czasie dać objawy chorobowe.

   W wielu przypadkach nie obserwuje się żadnych objawów po zjedzeniu przez papugę roślin, które uchodzą za szkodliwe. Dlaczego? Wydaje się, że można na to pytanie dać kilka odpowiedzi. Po pierwsze papugi najczęściej tylko bawią się listkami i oddziobują je, ale nie jedzą. Po drugie: pokarm przechodzi przez układ pokarmowy ptaka dość szybko co uniemożliwia przedostanie się toksyn do układu krwionośnego.

Co zrobić jeśli zauważymy, ze papuga zjadła jakąś roślinkę o której wiemy, że jest na listach roślin toksycznych?

   Zaraz po zjedzeniu (później już to nie ma sensu) możemy wywołać u ptaka wymioty. W tym celu podajemy wodę z solą (10 łyżek soli na 1 litr wody). Możemy też podać węgiel (specjalny dla ptaków lub zwykły z apteki) lub specjalną glinkę absorbującą. Zarówno węgiel jak i glonka wyciągną toksyny z przewodu pokarmowego. Nie ma żadnych opracowanych dawek węgla dla ptaków, spotkałam się z zaleceniem podania 1/4 tabletki dla nimfy. Węgiel najlepiej podać w postaci suchej, pokruszonej tabletki (z ręki lub na białym talerzyku), jeśli papuga nie będzie chciała go zjeść w takiej postaci konieczne będzie rozpuszczenie w odrobinie wody i podanie do dzioba. Pod żadnym pozorem nie wolno podawać mleka, ponieważ mleko tylko przyspieszy resorpcję toksyn. Ponadto można (ale już trochę później) podać urosan (dwa razy słabszy niż dla ludzi), który pomoże oczyścić nerki. Jeśli podrażniona jest skóra należy zmyć papugę (czystą wodą). W razie duszności powinno się wynieść papugę na świeże powietrze.

Na podstawie ksiązki: dr Doris Duhr "Notfallhilfe fur Papageien und Sittiche" (wyd. 1999), wykaz roślin i symptomy także stamtąd.